mapa

aktualności
More News...
Nawiązanie więzi z miejscem, które jest jednym z fundamentów tożsamości człowieka, łączy się ze stwarzaniem przez niego prywatnych miejsc duchowych wypełnionych emocjami, osobistą historią i doświadczeniami, odwołujących się do osobistych wartości i wydarzeń życia. Dla zachowania poczucia ciągłości tożsamości człowieka i jego „bycia w świecie” nadawanie znaczenia miejscom indywidualnym jest równie ważne dla tworzenia jego duchowości jak miejsca duchowe odwołujące się do doświadczeń ogólnoludzkich (Tuan, 19977 za: Manzo, 2003) Jest to zarówno „mała historia”, miejsca „święte” dla lokalnej społeczności (Hester, 1993 za: Manzo, 2003), utworzone na przestrzeni lat i doświadczeń. Tego typu miejsca stają się nieodłączną częścią tożsamości grupowej społeczności Muranowa reprezentując ważne i niezbędne dla niej wartości: małe, lokalne sklepy, system wewnętrznych podwórek, cechy architektoniczne przestrzeni (patia, okna, kolumny, łuki), Opera Kameralna, „przesuwany kościół”: „to jest to miejsce, o którym mówię, to miejsce wspaniałe, to miejsce absolutnie magiczne, najpiękniejsze gdzie nie tylko jest wspaniałe architektonicznie, ale także artystycznie…” (Aneta, 60 lat). Na obszarze Muranowa istnieje również siatka osobistych miejsc duchowych, „miejsc emanujących pamięcią dla indywidualnych osób” (Madurowicz, 2004) obdarzonych wymiarem czasowym, z którymi łączy nas związek emocjonalny:, „ja mam takie poczucie, że to jest jakaś moja okolica, jakaś część mnie” (Magda, 24 lata); „to jest na pewno moje miejsce, tutaj się czuję jak u siebie w domu, jak wracam po imprezie czy po wakacjach czy nawet po zajęciach to z uśmiechem, czuję, że to jest moja przestrzeń.” (Robert, 29 lat); „z jednej strony kojarzy mi się to z historią no, bo znam historię dosyć dobrze tego miejsca, ale chyba bardziej znaczące dla mnie są skojarzenia takie moje osobiste, moje osobiste, że tędy szedłem, nie wiem, parędziesiąt razy zimą, latem, jak właśnie wiosna przyszła, jak wszystko kwitło, teraz prawie w maju i dźwięk właśnie tego dzwonu z tego kościoła.” (Robert, 29 lat)

PARTNERZY:



